Son Dakika: |
Künye |
KATEGORİLER
HABER ARA
EN ÇOK OKUNANLAR
KARADENİZ BÖLGESİNİN HAZİN ÖYKÜSÜ..
Bu yazıyı mutlaka okumanızı tavsiye ediyoruz...
 Kategori |
: Yöremiz ve Tarihimiz |
 Yorum Sayısı |
: 0 |
 Okunma |
: 42 |
 Tarih |
: 28 Temmuz 2010, 00:46 |
KARADENİZ BÖLGESİNİN HAZİN ÖYKÜSÜ..
Dışarıdan bakıldığında “harika” bir yerdir Karadeniz Bölgesi…Öyledir de aslında.. Yeşilin kırk tonunu görmeniz mümkündür çünkü.. Gürül gürül akan derelerinin çevresine saçtığı hayat, başka bölgelerde çok sıkça görülemeyecek harikulade manzaraları da oluşturur.. Fotoğraflara bakıldığında her an “ahh” çekersiniz, “ne güzel bir yer, ne müthiş bir doğa” diye iç geçirirsiniz.. Elbette haklısınızdır, bu tarz bakışınızda ama.. işte aması var.. Karadeniz Bölgesi, Doğu Anadolu Bölgesi’nden sonra en fazla göç veren bölgedir. Yani; Bu müthiş manzaralar, bu müthiş doğal güzellikler “karın doyurmuyor”.. Karınlar doymayınca da “göç” etmekten başka çaresi kalmıyor bölge insanının..belki daha iyi yaşam hayalleri, binlerce insanı söktü aldı doğduğu topraklardan.. Evet, “insan doğduğu değil doyduğu yere gider” de; yaşam, sadece “doymak”la mı sınırlıdır?!
Gelin Karadeniz bölgesine, ama gürültüsüz, habersiz, sessizce bir gezin bakalım.. O hayal dünyanızda oluşan veya oluşturduğunuz aynı duyguları yakalayabilecek misiniz?.. Kapısı, bacası kilitli, penceleri kapalı, duvarları yıkılmış, çatıları çökmüş, kiremitleri yosun bağlamış Karadeniz evlerini gördükten sonra..Kimi inşaatı yarım kalmış, kimi zaten ufacık olan ahşap evinin veya dükkanının kilidini vurmuş, sönmüş ocaklar az değildir Karadeniz bölgesinde..Evet, karadenizin bu yüzünü pek göstermeyiz, aslında bizlerde pek görmek istemeyiz, hep birer bahaneler bulur, onları geçiştiririz sohbetlerimizde ve yazılarımızda ama iş öyle değil.. Artık, bu güzel memleketin bir de o görülmeyen, göstermediğimiz yüzünü de göstermenin zamanıdır artık. Allah’ın bildiğini kullardan esirgemenin alemi yok sanırım.
Karadeniz Bölgesi’nden gurbete gidenlerden, önceleri ölenlerin cenazeleri gelirdi en azından, babaocağıdır deyi memleketlerinde toprağa verilirdi. Şimdi artık o cenazeler de gelmez oldu. Nesil değiştikçe, yeni kuşak gurbetlilerin Karadenize bakışı belki değiştirir oldu bu geleneği, hayattayken en azından yaz mevsimlerinde sil-i rahim yapan yaşlı ve orta kuşak, ister istemez yeni kuşağın esiri(!) olmuş ve artık o eski alışkanlıklarını bile yapamaz hale gelmişler. “nasılsa öldü, nerden bilecek nerde yattığını, gömelim Zincirlikuyu’ya gitsin” mantığı, yeni kuşak nesile hakim olmuş belki de..
Karadeniz Bölgesi, yıllardan beri göç verdi, hala veriyor. Tüten ocaklar, birer birer sönüyor ve bacalar tütmüyor. “Baba ocağının tüttürülmesi” geleneği unutuldu artık. Bir yandan ekonomik sıkıntılar, belki bir yandan da iş-güc’ten geri kalmama, daha fazlasını bulma, az ile yetinmeme veya aza kanaat etmeme mantalitesine teslimiyet, baba ocaklarının sönmesine yol açtı..Gurbetteki Karadenizliler bile artık, belki birkaç yılda bir geldikleri bölgede çektikleri videolar ve dijital fotoğraf makinalarıyla çektikleri fotoğraflarla, bölgeye gelmeden hasret giderme kolaylığına saplandılar. Onlar bile, “çekin bizim evin de fotoğrafını atın internete” kolaycılığındaki taleplerde bulunabiliyorlar artık..Bin bir emekle yapılan binalar, evler, onca anının, öykünün yaşandığı yapılar,şimdiler de birer birer viraneye dönüyor.
M. Kemal AYÇİÇEK – 24 Haziran 2010
Bu güzel anlatıma teşekkür ediyoruz ve yazının devamını mutlaka okumanızı tavsiye ediyoruz.
(Bu haberin devamı için http://www.karadenizolay.com/haber/575-bolge-haberleri-karadeniz-bolgesi39nin-hazin-oykusu.html linkini ziyaret ediniz.)
|
Yazdırılabilir Sayfa |
Word'e Aktar |
Tavsiye Et
 |
NE GÜNLERDİ YAŞANILANLAR30 Ağustos 2010 |
Altyapı: MyDesign Haber Sistemi